Laatste update:
Aangemaakt op: 15 januari 2021 Laatste bericht: 1 dag geleden
Gespreksonderwerpen
GJ

Zijn er meer mensen die te laat hun lichamelijke grenzen aanvoelen?

Als ik bij de fysio oefen voelt het vaak of het lichamelijk prima lukt. Pas als ik stop op b.v. de loopband word ik kortademig en de pijn voel ik vaak pas thuis. Uiteraard komt de pijn en kortademigheid gelijk als ik verder over mijn grens ga. Ik probeer echt om op tijd te stoppen maar het lijkt alsof ik die grens niet aanvoel, alsof ik de aanloop naar het over mijn grens gaan mis. Thuis komt de pijn en vermoeidheid dus in volle hevigheid. Het vervelende is dat ik dan dagen nodig heb om bij te komen. Waardoor ik thuis veel minder aankan. Zijn er mensen die dit herkennen? 


Je bent nog niet ingelogd. Log in om te kunnen reageren.

Ingezv 3 maanden geleden

Ik vind het wel herkenbaar. Ik ben inmiddels meer dan 10 maanden ziek, dus het lukt me nu wel wat beter, maar inderdaad, als ik ook maar een beetje over mijn grens ga, dan ben ik de rest van de dag kwijt.  Zo beroerd dat ik niks meer kan. 

Misschien helpt het om telkens na een paar minuten even stil te gaan staan, of langzamer te lopen op de loopband en even goed te proberen je lijf te voelen. Echt even focussen op wat je lijf je vertelt. En waarschijnlijk kan je fysiotherapeut je ook helpen om beter je lijf te voelen als je dit vertelt, want de meesten hebben daar wel ervaring mee ook.

Heel veel succes, en beterschap!

Anke123 3 maanden geleden

Herkenbaar! 

Bij mij komt de reactie pas de dag erna dus ik ben heel voorzichtig met inspanning en opbouw want het kan me zomaar een paar dagen kosten om weer terug te komen van die stap.

Van mijn fysio begreep ik dat mijn lichaam een soort overdreven fight/flight reactie heeft door covid en dat ik daarom soms zo heftig reageer.. ons plan is nu 3 goeie sessies, dan 20 procent opbouwen. Bij lichamelijke reactie de oefeningen hetzelfde houden en bij zware reactie focussen op ontspanning door yoga en ademhaling. Zo proberen we t nu aan te pakken.

Helaas gisteren heftige reactie gehad op de oefeningen van maandag dus morgen een stapje terug. 

Tis puzzelen en uitvogelen en heeeeeeel goed luisteren naar alle signalen......

Anja1969 3 maanden geleden

Herkenbaar ja,

Zodra ik net op die grens zit dan reageert mijn lichaam heftig erop. Voel me misselijk en krijg braakneigingen. Gevoel van dat ik flauw ga vallen en ontzettend vermoeidheid nog erger dan.  Dan erna heb ik zeker 2a3 dagen nodig om ervan bij te komen. Bizar gewoon. 

Groetjes anja 

Nathalie Rebel 3 maanden geleden

Jaa ik herken het want ik doe ook teveel en reageert me lichaam heftig wat niet zo fijn is heb nu paar dagen dat mindere dagen ziin als met opstaan merk je al dat niet fijn gaat je wil soms teveel omdat je dat normaal gewend ben ik werk ook weer maar nog geen volledige uren maar gaat ook niet zo maar me teammanager zei je lichaam moet kleine stapjes maken maar in je hoofd ook en jij wil in je hoofd grotere stappen maken dat gaat niet werken . En moet echt tussendoor als thuis ben ff liggen om te rusten en ik ga echt me best doen om kleine stapjes te maken want heb me eigen ermee .is jammer dat we geen app groep hebben om er met elkaar over te praten en en voor elkaar te zijn weet niet of dat optie is en wat jullie ervan vinden 

We komen er wel lieverds knuffel van mij

Roeliooo 2 maanden geleden

Wat ongelovelijk herkenbaar. Ook al maanden bezig met herstel en de stapjes vooruit gaat zo langzaam. Tijdens de fysioles voelt het allemaal wel OK, maar daarna die na-reacties. Zelfs hyperventilaties heb ik al gehad na fysio oefeningen. Poeh. Heel lastig om de grenzen aan te geven.

Bianca Belksma 1 maand geleden

Wat fijn om te horen dat jullie dezelfde klachten hebben als ik...en in dezelfde zucht.....wat jammer dat we allemaal zulke klachten hebben. Ik ging serieus heftig aan mezelf twijfelen. Ik had de pech dat ik nog aan het herstellen was van een burnout toen covid begin november mij velde. Ook ik vind het zoooo enorm lastig om mijn grenzen te voelen. Ook misselijk, licht in het hoofd als ik er op dat moment doorga maar soms ook pas thuis. Zelfs twee weken voor moeten boeten...

Nu vind zelfs mijn fysio dat ik niet goed vooruit ga.....

Pfffff de frustratie is soms groot.... Wanneer rek je je grens op en wanneer moet je ver van te voren stoppen. Ik vind het

'

luisteren' ook zoiets....hoe dan? Mijn lijf ken ik niet zo dus ik weet ook niet hoe ik moet luisteren...

Nou fijn om even bij gelijkgezinden stoom af te blazen.🤗

Sterkte allemaal x

Margil 1 maand geleden

Ik herken je verhaal. Ik heb een half jaar geleden COVID gehad. Door een dubbele covid-longontsteking ben ik in het ziekenhuis beland. Ik heb een aantal maanden thuis gezeten en tegelijkertijd een traject bij de fysio gevolgd (fysio en psychomotorische therapie). Ik knapte echt goed op! Ik was ondertussen ook weer gedeeltelijk aan het werk. Ik werk in het onderwijs, school was dicht dus ik werkte veel thuis. Gaf online les. Nu is school sinds 1 maart weer open en werk ik weer grotendeels op school. Ben inmiddels ook weer beter gemeld. En ik loop weer tegen al mijn grenzen aan... Ik ben weer doodmoe, kortademig en heb last van mijn longen. Kortom: ik moet weer een grote stap terug doen...

Loetje03 2 dagen geleden

Heel herkenbaar,

Heb het in januari opgelopen en na 3 maal negatief getest te zijn kwam ik na bloedprikken te horen dat ik antistoffen had aan gemaakt.Werk nu 2 uur word dag en wat huishoudelijke klusjes en werd iedere zaterdag zo beroerd en ziek dat ik toch weer een stap terug moest doen en voor mijn gevoel deed ik al niets maar volgens fysiotherapeut en huisarts was dit waarschijnlijk toch nog te veel.Daarbij ook nog een trombose been opgelopen dus dat was weer een domper!!Heb in het verleden ook Q koorts gehad en daar voelde ik mijn grenzen wel heel goed aan dus het is heel lastig.Mijn hoofd wil wel maar je lichaam werkt niet mee.Merk nu wel dat je dit heel rustig moet opbouwen.

Sterkte met het herstel iedereen




Mary1201 1 dag geleden

Wat ik hierboven lees is allemaal herkenbaar. Ook ik vind het erg moeilijk om mijn grenzen aan te voelen en ga er regelmatig overheen. Wanneer ik me een dag "beter" voel probeer ik hier (onbewust) alles uit te halen en wordt ik de dag erna afgestraft! Ik heb dan ook een schuldgevoel omdat het voor anderen lijkt alsof het goed gaat en de dag erna loop ik weer te klagen. Voordat ik corona op 5 april kreeg sportte ik 4-5 in de week en als ik niet sportte ging ik wandelen of fietsen. Nu bouw ik onder begeleiding op in conditie. Werken lukt moeizaam, ik werk een paar uur per dag maar ga toch regelmatig over mijn grens heen omdat ik nog even dat telefoontje wil plegen. Omdat ik ook slechthorend ben is mijn energie na het bellen nog sneller op. Het accepteren en doseren is heel moeilijk en ik merk dat ik psychisch ook veel last heb van alles. Ik voel me net een sneltrein die opeens tot stilstand is gekomen. Ik ben een ontzettende controlfreak. Nu ben ik alle controle kwijt en dat wringt ontzettend. Dacht echt als "sportieve" vrouw er even doorheen te fietsen..... maar helaas..... Merk ook dat er vanuit de omgeving soms niet begrepen wordt dat het zo lang duurt zeker omdat de klachten wisselend zijn en ik niet in het ziekenhuis heb gelegen. Wat me ook opbreekt is de aanhoudende hoofdpijn, vooral als ik wakker wordt. Ook kom ik niet in slaap terwijl ik dood- en doodop ben. Heeft hier iemand nog tips voor? 

Steun het coronaplein

‘Dankzij het coronaplein merkte ik dat ik niet de enige was.
De herkenning bij lotgenoten is fijn.’ – Judith